De afgelopen weken heb ik veel tijd gestoken in de presentatie die ik mag geven op de EuroIA in Edinburgh eind september. De presentatie zal gaan over muziek in publieke ruimtes. Hoe je daar chocola van maakt zonder zouteloos te worden. Of dat eigenlijk wel kan. En dat dan in 45 minuten.
De volledige beschrijving van de presentatie staat op de Lanyrd voor dit congres.
Mocht je in de buurt zijn…
Ontwerp voor de lounge van Wellington Airport in Nieuw-Zeeland
Een kast om indexkaarten in te bewaren, maar waar ook schoenen, juwelen of sterke drank in passen, aldus de Zuid-Afrikaanse webwinkel Recreate.
Voor 246 euro berg je al je spul op, netjes geordend, maar wel volgens de regels van de oude school. Alles op één plek dus.
Wat als je een afstandsbediening zou hebben waarmee je je eigen leven kon bedienen? Zo lekker vergezocht verzinnen ze het alleen in Hollywood. Misschien dat de film Click daarom op Cinema.nl slechts één ster krijgt. Dat lijkt me ietwat kort door de bocht, want Christopher Walken - op de foto rechts en in de film uiteraard dansend - doet mee. IMDB is milder gestemd met een 6,5.
Voor de categorie Fictie en UX op deze blog maakt dat overigens niet veel uit: zolang er sprake is van digitale technologie en interfaces is het al snel interessant genoeg.
En met zo’n storyline zijn allerhande interfaces natuurlijk ruim aanwezig in de film. Na een flauwe spraakverwarring over ‘menu’ - Het restaurantmenu? Wat denk je nou! - dient zich voor het eerst het bedieningsmenu aan. Het menu van het leven van Michael Newman, gespeeld door Adam Sandler. Alsof dat nog niet genoeg is, is alles voorzien van audiocommentaar door niemand minder dan James Earl Jones, slechts één van de vele extra’s bij het menu. Klik maar, aldus uitvinder Morty van het bedrijf Beyond en bedenker van de remote control.
Afijn, wie zijn eigen leven kan terug- en vooruitspoelen roept het noodlot onherroepelijk over zich af, daar heeft de kwaliteit van de interface van het menu niets mee te maken.
The Various Lives Of Clouds. Geen app of website, wel een toffe print van The Krafty Fox voor aan de muur. Ook te koop trouwens.
Ik moest aan sciencefictionschrijver Cory Doctorow denken. „Een ware technofiel omarmt niet elke technologie meteen, want dat vereist geen kritische houding of keuze. Dat is alsof je zegt: ik ben een topkok, ik vind alles lekker.”
Toch kom ik veel van die zogenaamde topkoks tegen. Mensen die op manische wijze ‘gadgets’ omarmen en geen kritiek dulden op deze technologische wonderen. Uit angst, lijkt het wel, omdat ze niet de indruk willen wekken dat ze in een digitale kloof vallen.
"— Column Ernst-Jan Pfauth over kritiekloze technofans
Onder de werktitel Urban Orphan vulde ik jarenlang zogeheten dummies met aantekeningen, quotes en foto’s. Als een soort verzamelplaats van ruwe data voor te schrijven boeken en te maken films. Dat zou vast ooit van pas komen.
Het zijn er in totaal 16 geworden. Op de foto 4 van deze urban orphans die ik tijdens mijn verhuizing deze zomer terugvond. Genoeg stof voor 3 blockbusters en 5 bestsellers. Dus waar wachtte ik al die tijd op? Op Evernote.
Dit weekend ben ik overgestapt van versie 3 naar 5 van Evernote. Dat doet er eigenlijk niet toe, het was goed en wordt steeds beter. Voor wie het niet kent: Evernote laat je de wereld om je heen vastleggen. Save your ideas, things you see, and things you like. Then find them all on any computer or device you use. Ik vind het briljant en kan niet meer zonder.
Gister schreef Emerce dat Evernote in een recente financieringsronde 85 miljoen dollar ophaalde. En ook dat ze, aldus Evernote CEO Phil Libin, graag een honderdjarige startup willen worden. Emerce vond dat een megalomane ambitie voor een bedrijf ‘dat weinig meer doet dat het opslaan en rangschikken van notities, delen van websites en andersoortige knipsels’. Een formule die bovendien makkelijk is te kopiëren. Aldus Emerce.
De vraag is of dat klopt. Evernote is gebaseerd op een simpel idee. Maar iets dat simpel is en eenvoudig is te gebruiken, is niet perse eenvoudig te maken. Als je het überhaupt al weet te maken. Dat roepen is namelijk makkelijk, words are easy. Net als veel mensen die claimen een soort Twitter te hebben bedacht, vóórdat Twitter kwam. De grote Yoda maakt korte metten met dit soort geclaim: “Do or do not. There is no try.”
Evernote, forever.
Tijdens de verkiezing van de Website van het Jaar 2012 won de website van Buienradar de prijs voor populairste website in de categorie Weer & Verkeer. Dat kun je opmerkelijk noemen.
Niet zozeer opmerkelijk vanwege de MS-DOS look van de website, die zo retro is dat het weer bijna kan. En ook niet vanwege de hoeveelheid knipperende advertenties die normaal gebruik van de website onmogelijk maakt.
Nee, opmerkelijk vanwege het onderwerp. Technische universiteiten hebben moeite om collegezalen gevuld te krijgen, maar informatie over neerslagradars, pluimen en aërosolen gaat er blijkbaar in als koek. Het weer blijft onverminderd populair en dat kun je maar beter accepteren, want klagen over het klagen over het weer is het nieuwe klagen. Zowel in de zomer als de winter trouwens.
Het weer neem ik zoals het is. Wat ik interessant vind is hoe je complexe meteorologische gegevens met behulp van tools omzet in praktische tips waar je die dag wat aan hebt. Bijvoorbeeld hoe warm ik mijn kinderen moet kleden. Door de populariteit van het weer is er een enorme hoeveelheid websites en apps beschikbaar die je in meer of minder geslaagde wijze helpen het weer te voorspellen, ook als je naam niet Willemijn Hoebert of Helga van Leur is.
Op deze blog zal het weer daarom een terugkerende rubriek gaan worden met voorbeelden van mooie en minder mooie toepassingen die helpen bij weersvoorspelling. Want waar je ook bent, je hebt in een handomdraai de weersverwachting voor je neus. Ook als je een Hobbit bent.
Alvast één praktische tip aan Buienradargebruikers over wolken: Ga er mindful mee om. Je ziet wolken en je accepteert dat ze er zijn. Ze willen wegmaken kost namelijk veel te veel energie.
Parallelle Lijnen is de blog van Xander Roozen.
Xander (@Shuggie op Twitter) is gefascineerd door hoe we vinden wat we zoeken. Online sinds '94 en liefhebber van goede koffie en Italiaanse soundtracks. Dingen die niet per se met elkaar te maken hebben.
Meer about me.
